Date: 2010.07.26 | Category: Rekenen - Wiskunde | Response: 0

Jared heeft Monopoly ontdekt. Hij kan er geen genoeg van krijgen, stevent meteen op de kalverstraat af en zet er een aantal huizen neer. In de doos van ons Monopoly spel zat geen handleiding meer, dus die zijn we eerst maar eens gaan zoeken op het internet. Het was meteen afgelopen met het huizen kopen. Eerst alle straten van één stad. Maar Amsterdam blijft favoriet en zo heeft hij al een paar spelletjes gewonnen….

Ik vind het fantastisch omdat er de nodige rekenonderwerpen de revu passeren. Grote getallen, geld wisselen, rente berekenen en verschillende basisrekenvaardigheden. Maar het mooiste vind ik, als econoom, het economische spelelement van Monopoly. Het investeren in grond en gebouwen, het verhuren, de noodzaak om te sparen voor onderhoud, salaris ontvangen en belasting moeten betalen. Vandaag heb ik me bij iedere gelegenheid om een straat te kunnen kopen hardop afgevraagd hoe hoog het rendement op mijn investering was. Want de huur in verhouding tot de aankoopprijs is voor de ene straat hoger, dan voor de andere… Het zal je niet verbazen dat deze verhouding voor de kalverstraat uitermate goed is. Maar al mijn berekeningen mochten niet baten. Ik verloor nog steeds doordat ik mijn ‘mascotte’ op de kalverstraat parkeerde. Schade? € 170.000.

Dinsdag 20 juli 2010 – Koken

Date: 2010.07.20 | Category: Boekbespreking, Koken | Response: 0

We lazen op een pamflet met ‘reasons to homeschool’, de reden ‘er is altijd tijd om koekjes te bakken’. Dat hebben we toen meteen in de praktijk gebracht, maar we zijn geen koekenbakkers, of beter gezegd: we houden niet van koekjes. We vinden ze al gauw te zoet. Dus toen hebben we er onze eigen draai aan gegeven: ‘Er is altijd tijd om pannenkoeken te bakken.’. Dat bleek tegen geen dovenmansoren gezegd en Jared bakte vanaf dat moment iedere dag pannenkoeken en zelfs toen we bij opa en oma waren geweest, waar hij pannenkoeken van oma kreeg, had hij er nog geen genoeg van. Maar vandaag was ik het een beetje zat: Weer pannenkoeken!

Daarom stelde ik voor om iets anders te maken, gisteren had Jared het over tomatensoep, konden we dat niet maken… Of appelflappen, muffins, … maar geen pannenkoeken. Tomatensoep, daar had hij wel oren naar. Hij had in zijn Donald Duck kookboek een recept gevonden. Hetzelfde kookboek waar hij ook een recept van flensjes, Oma Duck’s flensjes, in had gevonden en de bij hem favoriete aardbeiensoep.

Tijdens het koken verzuchtte hij: “Het Donald Duck kookboek is echt een leuk kookboek voor beginners, mama.”. Bovendien heeft het kookboek nog een ander voordeel: er staan Donald Duck strips in.

De beerlijke tomatensoep, van mevrouw Beer, is ook heel goed gelukt. Net als de aardbeiensoep en de flensjes. Daarom geef ik het isbn-nummer maar: Donald Duck kookboek, ISBN 9789085748038.

Oh, en onze reden voor thuisonderwijs is nu: ‘Er is altijd tijd om iets lekkers klaar te maken.’.

Maandag 19 juli 2010 – We zijn weer thuis

Date: 2010.07.19 | Category: Aardrijkskunde | Response: 0

Misschien kun je je herinneren dat ik een tijd geleden schreef dat we een (virtuele) reis door Zuid-Amerika gingen maken? Vandaag zijn we thuis gekomen van deze reis. Het is een mooie reis geweest, we hebben veel geleerd over Zuid-Amerika en we hebben een reisverslag bijgehouden:

We hebben samen ook een landkaart gemaakt van Zuid-Amerika. Hierop hebben we de hoofdsteden aangegeven en de voornaamste natuurlijke hulpbronnen die in ons boek genoemd worden. Omdat Jared geïnteresseerd is in vlaggen, hebben we die er ook bij gezet:

We zijn trots op het resultaat en we zijn ook blij dat we weer thuis zijn.

Vrijdag 4 juni 2010 – Voetbal gogo’s

Date: 2010.06.04 | Category: Algemeen | Response: 0

Ik neem winkelbedrijven de marketingacties altijd in dank af.

Dus niet. Ik word er hier gek van. Een aantal dagen geleden probeerde Jared me de hele dag over te halen om boodschappen bij de C1000 te gaan doen. De C1000 heeft de minste biologische artikelen in het assortiment en andere artikelen die ik wel eens aanschaf, dus het antwoord was ‘nee’. Ik geloof dat ik het die dag wel 15 keer heb gezegd.

Maar Jared is niet voor één gat te vangen. Hij wilde nog steeds naar de C1000, maar nu om te gaan ‘bedelen’. Dus toen ik in het buurtwinkelcentrum waar de C1000 is, geld ging halen, schoot Jared iedere voorbijganger aan, om te vragen of ze misschien voetbal gogo’s hadden. Dit had geen resultaat, maar toen ging ik broodjes om mee te nemen kopen bij de C1000 en kwamen we onze postbode tegen. Daar kun je ook bij bedelen. Zij gaf er vier aan Jared.

Als je moeder niet naar de C1000 gaat, of te weinig naar jouw zin, kun je ook de buurt afgaan. Hij had al voetbal gogo’s gehad van de buren van twee huizen verderop, dat waren de aanstichters. En onze buurman spaart ook altijd voor hem. Toen heeft hij de overburen ingeschakeld en de ‘aardige mevrouw’. Je zult begrijpen dat hij al een aanzienlijk aantal gogo’s heeft voor een jongetje waarvan de ouders geen boodschappen doen bij de C1000.

Het gaat al zo ver, dat als de bel gaat, Jared denkt dat iemand voor de deur staat met voetbal gogo’s.

Het verzamelalbum dat hij gekregen heeft van één van de buren, kent hij onderhand al uit zijn hoofd. Hij kent alle gogo’s bij naam, kent hun kwaliteiten – die je af kunt lezen in een staafdiagrammetje – en kent de verhaaltjes die bij de gogo’s staan. Soms al uit zijn hoofd. Hij maakt wisselende teamopstellingen en weet precies welke er nog aan zijn team ontbreken. De ‘besten’ vanzelfsprekend.

Als ik hem aan het voorlezen ben en even pauzeer, vult hij de pauze in met gogo verhalen. Ik kan mijn bed niet meer uit, omdat er twee gogo voetbalteams op de rand staan uitgestald. ‘s Ochtends kan hij zich niet aankleden, vóór hij met de gogo’s heeft gespeeld. Als we een gesprek voeren en het valt stil, begint hij over de gogo’s. Met dank aan C1000, ik zou er uit principe niet meer naar toe moeten gaan. Zelfs terwijl ik dit aan het schrijven ben, praat Jared over gogo’s. Of ik een plaatje af wil drukken. Ik denk dat ik hem maar naar bed breng.

Donderdag 3 juni 2010 – Zelf lezen

Date: 2010.06.03 | Category: Engels, Natuurkunde | Response: 0

Vandaag las Jared een aantal hoofdstukken uit het boekje ‘How did we find out about energy?’ van Isaac Asimov. Hij had het gelezen, maar kon niet vertellen wat hij gelezen had. “Het is te moeilijk Engels,” zei hij. Maar het Engels is niet te moeilijk en het boekje is qua moeilijkheidsgraad gericht op kinderen vanaf 9 jaar.

Uiteindelijk zijn we het samen gaan lezen. Ik kon toen moeilijke woorden, zoals ‘accelaratie’, toelichten. Bovendien stopte ik af en toe, om stil te staan bij een stukje tekst. We lieten bijvoorbeeld paperclips naar beneden vallen, om te zien of de kinetische energie inderdaad toeneemt als de afstand waarover een voorwerp valt, langer is. Jared liet ‘m vanaf een grote hoogte vallen en ik vanaf een kleine hoogte. Dan riepen we ’1, 2, 3 go’ en lieten we de paperclip tegelijkertijd vallen. Die van Jared stuiterde iedere keer een flink stuk op. We gebruikten grote paperclips. Die kun je goed horen vallen.

Tijdens het lezen bleek dat het Engels inderdaad niet te moeilijk was. Het gaat om het stilstaan bij de tekst. Als je doorleest zonder iets te begrijpen, kun je de draad helemaal kwijtraken. Dat gaat niet altijd op, soms wordt iets verderop duidelijker, maar omdat dit een chronologisch overzicht was, ging het voor dit boekje wel op. En als je de draad kwijtraakt is het ook niet leuk meer.

Woensdag 2 juni 2010 – Boze man

Date: 2010.06.02 | Category: Tekenen | Response: 0

Vandaag hadden we een boze man. Het gebeurde als volgt:

Jared krijgt iedere dag een tekenopdrachtje van mij. We zijn inmiddels zover dat hij dat leuk vindt en het gevoel heeft dat hij kán tekenen. Er is een tijd geweest dat hij het dacht dat hij niet kon tekenen en dat hij het daardoor niet leuk vond. Daarom geef ik hem kleine opdrachtjes, bijvoorbeeld: ‘teken deze boze gezichtsuitdrukking na’, of, zoals vandaag: ‘Teken een hoofd om de gezichtsuitdrukking heen’. Met de vraag: “Hoe ziet het haar van deze persoon eruit? En de kin, zijn oren?”

Jared tekende dit:

Waarop ik opmerkte: “Hé, z’n hoofd lijkt op een ei!”

Toen had ik nog een boze man. Live. Ik zei al, dat tekenen ligt gevoelig.

Dinsdag 1 juni 2010 – To Play

Date: 2010.06.01 | Category: Engels, Uitstapjes | Response: 2

We leren op het ogenblik over vogels door ‘The First Book of Birds’ te lezen en daarom zijn we vandaag naar Avifauna gegaan. Avifauna was zo leuk dat Jared het liefst meteen een abonnement had genomen, maar we hebben nog een abonnement op het dierenpark in Emmen, dus dat moet nog even wachten.

Avifauna is niet alleen leuk vanwege de hele mooie vogels en het feit dat je dichtbij de vogels kunt komen (Jared heeft oog in oog met een kraanvogel gestaan), maar ook vanwege de speeltuin.

Tegen de tijd dat wij in de speeltuin arriveerden waren de schoolklassen al naar huis gegaan. Dat vond Jared aan de ene kant fijn, omdat hij daardoor meer ruimte had, maar aan de andere kant was het jammer, want hierdoor liep hij een massa potentiële speelkameraadjes mis. Er was nog een handjevol kinderen over in de speeltuin, waaronder een Engels gezin.

Toen Jared een tijdje alleen gespeeld had, besloot ik hem aan te moedigen om aan een jongetje te gaan vragen of hij samen wilde spelen. Daar had Jared wel oren naar. Het jongetje in kwestie was Engels en ik had verwacht dat dit de animo van Jared zou temperen. Maar hij haalde zijn schouders op en stapte er op af. Hij heeft met het jongetje gespeeld, tot het jongetje naar huis moest.

Jared vond het erg jammer dat hij het jongetje zag vertrekken. Hij vond dat we maar een afspraak met hen moesten maken en wilde dat ik ging vragen waar dit gezin woonde. Daar had ik een heel gemakkelijke oplossing voor: Als jij het wil weten, kun je het ook zelf vragen. Dus stapte Jared op de moeder van het jongetje af en vroeg in zijn beste Engels waar ze woonden. Ze bleken op een rij-afstand van een kleine twee uur te wonen. Bovendien stond deze mevrouw niet te trappelen om nieuwe vrienden te maken in Avifauna. Maar Jared kreeg wel een compliment: “You speak English very well!”

Toen de mevrouw weg was draaide Jared zich naar mij om en praatte verder in het Engels tegen mij. Toen verscheen er een glimlach op zijn gezicht: Hij kon nu weer gewoon Nederlands praten!

Vrijdag 28 mei 2010 – A joke

Date: 2010.05.28 | Category: Engels | Response: 0

Om Jared te stimuleren om Engels te spreken, heb ik een paar moppenboekjes gekocht voor hem in het Engels. De leukste vindt hij ‘The Silliest Joke Book Ever!’.

Hij vertelt nu steeds moppen:

“How do you know you have an elephant hiding under your bed? When your nose hits the ceiling.”

Donderdag 27 mei 2010 – Mama leert mee

Date: 2010.05.27 | Category: Algemeen | Response: 0

Ik merk al een tijdje dat de verhalen over Jared en onze ‘thuisschool’ vermengd raken met mijn eigen muizenissen. Die muizenissen worden de ondertoon van de verhaaltjes die ik schrijf en dat begon me tegen te staan. Dat wil ik niet langer. Deze blog gaat over Jared en zijn ontwikkeling en ik wil mijn verhaal daarbuiten laten. Toch wil ik af en toe mijn verhaal kwijt. Omdat ik soms dingen doe die misschien ook leuk zijn voor andere thuisonderwijzers, zoals zelf lijm maken. Of omdat ik iets te vertellen heb over een boekje waar we uit gewerkt hebben, zoals ‘Base Five’. Of gewoon om eens iets op te kunnen schrijven over het ontwikkelen van gewoontes en andere zaken waar ik over nadenk als thuisonderwijzende moeder. En daarom ben ik de blog ‘Mama leert mee‘ begonnen. Bereikbaar via de link in het menu aan de rechterkant.

Woensdag 26 mei 2010 – Niet eng

Date: 2010.05.26 | Category: Geschiedenis, Uitstapjes | Response: 0

Jared keek vandaag naar de dvd ’13 in de oorlog’, een mooie documentaireserie waarin de Tweede Wereldoorlog vanuit verschillende invalshoeken belicht wordt. Toen het nog op de tv kwam, wilde hij de serie niet zien, omdat hij het eng vond. Maar inmiddels hebben we het een en ander gelezen over WO II, zijn we naar het verzetsmuseum geweest en naar het Anne Frank huis en wilde hij het eens proberen. Hij bedacht dat hij met de aflevering over de Joden wilde beginnen. Hij redeneerde: “Als ik die niet te eng vind, dan kan ik de rest van de afleveringen best kijken.” Hij keek er uiteindelijk vier.

Voor meer informatie over 13 in de oorlog kun je terecht op de speciale NPS site. Hier kun je ook een spel spelen dat aansluit bij de serie.

PS: In de serie zie je verschillende objecten uit het verzetsmuseum. Een bezoek aan het verzetsmuseum in Amsterdam, tegenover Artis, voegt daarom echt iets toe aan het bekijken van de serie.